13 reasons

13 reasons kung bakit mas gusto ko manood ng boxing kapag foreign commentators ang telecast particularly HBO. galing ito sa TFC pay per view telecast ng pacquiao-margarito fight:

1. tolentino: "at eto po, an estimated crowd of 70,000 people dito po sa cowboy stadium, arlington, texas. yes, texas, dahil dalawang panabong po na slugger ang ihahatid sa inyo."

2.tolentino: "sa daming titulo ni manny pacquiao iisipin mo, beauty queen. hindi po, boxing king."

3. tolentino: "yung mga suntok ni manny hindi mo alam kung saan nanggagaling eh! luzon, visayas, mindanao!" (wowowee!)

4. tolentino: "the tijuana tornado is about to exit the philippine area of responsibility!" (meganon?!)

5. tolentino: "and look at the way he pivot away from any resbak punches ni margarito!"

6. tolentino: "ang lupet ano po? hindi ng round girl ha, kundi ng ipinapakita ni manny pacquiao!"

7. tolentino: "eto ang sinasabi ko na peso-dollar ang palitan! ano ba ngayon? 42 is to 1? 43 is to 1?" (referring to the volume of punches of pacquiao to margarito)

8. tolentino: "at pati cameraman nahihilo na rin sa dami ng suntok ni manny pacquiao!"

9. nathaniels: "congressmansaludoakosayo!!!"

10. tolentino: "ang reperi! wala pa rin! dedma pa rin!"
nathaniels: "anobayan?!" (tonong bading)
tolentino: "eh double dead na! botcha na si margarito eh!" (botcha amft)

11. tolentino: "ano bang gusto ng reperi?! mabulag si margarito?!"

12. tolentino: "mga kababayan, eto po. walang personalan! buntalan lang!"

13. tolentino: "triple B! battered! bruised! bugbug!" (bwakanginang korni)

bienvenido a miami

dwyane wade and the miami heat welcomes lebron james and chris bosh to form the latest big three in the nba.

i salute these three for making all the necessary sacrifices for making this possible. not just for sacrificing for sharing the spotlight and maybe significant drop of their individual stats come this season, but also taking less money to accomodate the others in order to have a great possibility of being a champion, not only this season, but for many seasons to come. it could be the start of a new dynasty. and that's what this team is all about.

but even though they have taken less, there is only few money left on the table for pat riley to work his magic. maybe, they will just hire role/vet players who are at the minimum. or veteran players that are also willing to take less just for the sake of a chance to win a championship.

kulang sila ng point guard at big center. suggest ko sana, pabalikin na lang nila si tim hardaway at kunin si patrick ewing, makapag-champion man lang. kahit sila pa magbayad sa miami makapaglaro lang ulit.

can't wait for the next season to arrive. go miami!

bang bang bang!

ang daming hindi daw natuwa sa laban ni pacquiao kay clottey.

i disagree.

it is still a very good fight even if it's only pacman's doing the show.

it showed us how pacman can carry the fight even if he is the only one punching all night.

it showed us the tenacity and stamina of pacman for the whole 12 rounds! non-stop. tingin ko kaya pa nyang lumaban kay mayweather kung umakyat lang si floyd ng ring pagkatapos ng laban.

hirap lang kapag spoiled ang mga tao sa knockouts. eh anong magagawa ni manny, ayaw makipagsabayan ni clottey?!

anyway, a big congratulations champ!

ay! may blog nga pala ako.

prediction ko...

harujosko! atat na atat na ko. kay tagal kong hinintay ang laban na 'to. mula pa noong tigbakin ni pacman si hatton noong mayo. sa dami na ng nabasa kong balita sa pacland, di ko na alam kung ano pa ang ikukwento ko. hehehe.

nanghihinayang nga ako. sakto dapat sa bakasyon ko ang laban na to. pero nausod pa ang uwi ko sa january. ang siste tuloy, replay sa gabi ko pa ito tuloy mapapanood. naghahanda ng projector ang mga pilipino dito para sama-samang mapanood ang laban.

prediction ko? for the record, pacquiao via 6th round knockout. sa bagal ni cotto eh tingin ko kayang lusutan ni pacman ang strong left niya. cotto will fall due to the accumulation of power punches fired by the bruce lee of boxing.

mabuhay ka, manny!

maniacs on the loose

PACmaniacs i mean. hehehe. see you at sm north edsa cinema 6 bukas.

kung hindi crew ng bitag extreme, pwede rin akong mapagkamalang crew ng da who ng startalk dito sa posing ko na 'to.

i get high with a little help from my friends

akala namin, best in uniform at best muse lang ang mapapanalunan namin dito sa sinalihan naming basketball tournament sa doha. meron pa pala.

biruin mo nga naman, mula nung talo namin noong opening, we are on a two game winning streak. 2-1 na ang standing namin. and we did it on a spectacular fashion dahil parehong tambakan ang kalaban. although wala ako noong third game dahil meron akong pasok. call of duty.


three point shooting ang assignment ko sa team. ako ang outside threat kapag nagkakarambulan na sila sa loob. magaling daw kasi ako mag-shoot. you know, shoot. nakakatuwa nga dahil tuwing makaka-shoot ng three points, meron pang sound effects na tutugtog na "jumbo hotdog kaya mo ba to? kaya mo ba to?", at sasagot naman ang kasama naming bading ng "kaya ko yan! kaya ko yan!".

pero wala pa rin ako sa galing sa shooting ni chroneicon. talo kasi kami ni lv sa kanya noong nagpustahan kami last year.

keep on dreaming

nagpunta ang team namin sa doha kaninang umaga para sa opening ng PBLQ dito. sumali ang company namin sa corporate division kung saan 7 teams/companies ang maglalaban sa eliminations every friday.

kami agad ang unang game. kalaban namin ang ctjv wildcats. takbo rito, takbo roon. nagbunga rin naman ang mahigit dalawang buwan naming pagpa-practice. dahil pagkatapos ng 40 minutes of action, tinambakan kami ng 18 points. kitamo, kung hindi kami nagpapractice eh baka singkuwenta pa ang itinambak nila sa amin. now that's positive thinking.

sa totoo lang, mahina talaga ang team namin. kung papogian lang sana ang labanan eh meron siguro kaming panalo. kaso kulang kami sa malaki. meron lang kami ay naglalakihang tiyan. pati titi maliit din. kaya nga nakaka-ilang ang ipinangalan sa team namin na dream team. kapag nalaman ko nga kung sino ang may pakana ng pangalan na ganon, cho-chokeslamin ko. dreamers pwede pa.

we are just happy to be there. kumbaga, experience lang talaga ang habol namin. tama na nga, dami ko pang paliwanag.

extreme! extreme! magic sing!

ngayong araw na ito ang 30th birthday ng idol nating lahat. ang mala-lollipop (payat pero malaki ang ulo), jologs-looking (kulay manok panabong at hati ang buhok) na boksingero noong 90's pero poging pogi na ngayon, ang mas nakatatandang anak ni aling dionisia at kapatid ni bobby da "blow-blow" man, champion in four weight divisions, ang reigning wbc lightweight champion at world's number one pound for pound boxer of the world, si emmanuel dapidran pacquiao.

wala naman talagang sikreto sa tagumpay na tinatamasa ng pambansang kamao. si freddie roach na mismo ang nagsabi na ang attitude sa training ni pacman ang kaibahan nya sa ibang boksingero. work etits etits grrrr... etits (hinga malalim) ethics ang totoong nakakabilib kay pacman. talagang makikita mo sa trainings nya kung paano siya kadedicated kahit maraming distractions at linta ang nakapaligid sa kanya. read mga pulitiko.

masasabi kong swerte ang generation natin na ito dahil sa lumitaw sa panahon natin ang once-a-generation kind of boxer sa pilipinas. inaamin kong hindi ako mahilig sa boxing dati. pero nang mapanood kong makipagbugbugan ang batang taga-gensan laban kay chatchai sasakul noong 1999, bigla akong nagka-interes sa boxing. ganon ang impluwensiya nya. parang si michael jordan sa states, parang beatles sa england. parang april boys, phenomenal.


* * *

medyo mali ang prediction ko noon. medyo lang dahil meron naman talagang nabugbog ng husto at umayaw sa boksing. mali dahil hindi iyon si pacman. si golden boy ang nabugbog at si pacman ang umuwing poging-pogi at walang kagalos-galos sa mukha.

sa totoo lang, paulit-ulit kong pinagpraktisan si golden boy sa fight night sa psp. mahirap naman talaga dahil maliit si pacman, pero pagtagal ay nahuli ko din ang laro niya. nakakatuwa lang dahil ganon na ganon ang ginawa ni pacman sa actual na laban. 5-punch combinations sa katawan at mukha, in and out. kaya kapag babanat na ng suntok si manong oscar, nakalayo at naka-ilag na si manong manny. at ang isa pang nakakatuwa, sa maniwala kayo't sa hindi, although napapabagsak ko na si oscar sa earlier rounds, 8 rounds ang pinakamabilis ko para mapasuko si golden boy. parehong pareho sa totoong buhay.

ngayon naman, dahil si ricky "hitman" hatton ang napipisil na susunod na makalaban ni pacman, siya naman ang pinagpa-praktisan ko. pero hindi katulad ni oscar, mas madaling kalabanin itong si hatton. mas maliit pero mas bulky ang katawan. sugod din ng sugod kaya swak na swak ito sa style ni pacman. ang hula ko eh puro right hook at left straight powershots ang sasaluhin ng mukha nitong si hatton. napapatulog ko si hatton sa fight night ng round 3 lang. malamang ganon din sa totoong buhay. ngayon palang magiipon na ko ng pamusta. buti na lang nasa lupain ng mga bitoy si mareng bechay na pwedeng maging taga-kubra sa mga pupustang mga bitoy sa manok nila (may porsyento ka 'day).

dapat ngayon pa lang, kunin nang trainer ni hatton si george bush. para maturuan siya ng magaling na pag-ilag kung ayaw nyang lamunin ng buong buo ang mga malulutong na hambalos ni marvelous manny.



sabi nga ni larry merchant patungkol sa panggu-gulpi ni pacman kay golden boy last week: "death by a thousand left hands"


* * *

sa dalawang sunod na pagkakataon, may lumubog na naman sasakyang pangdagat sa pilipinas pagkatapos lumaban ng boksing ni pacman. barko noong june at malaking bangka naman ngayong disyembre.

madami na naman ang namatay kaya't hindi lang gasolina ang magro-rollback, pati presyo ng isda babagsak din.

PBLQ 21st Season 2009 atbp.

kamakailan lang ay nagdaos ang company namin ng tryout para maghanap ng 16 players na bubuo sa roster ng team na sasali sa Philippine Basketball League Qatar (PBLQ) 21st Season First Conference 2009. sa january 16 ang opening at gaganapin ang mga laro sa doha every friday.



at pagkatapos ng tatlong session ng tryout, buong pagpapakumbaba ko pong inaanunsyo na nakasali ako sa team na lalaban sa doha sa january. sasabihin ko mamaya ang sikreto kung paano ako napasama sa team. first time ko itong makakasali sa inter-company tournament. noong nagtatrabaho ako sa makati, inter-department lang liga kaya excited ako sa pagsali dito sa PBLQ.

nahahati sa tatlong category ang liga: category A: kung saan ang bawat teams ay mga rated players ang kasali. category B: kung saan ang bawat team ay may at least 2 rated players na kasali. at ang category C na kung saan kami kasali, ay ang mga team na walang mga rated players. kaya ang category C ay lalabas na inter-company lang sa mga nandito sa qatar.

kung ang criteria lang ng pagiging rated player ay ang pagkahilig sa panonood ng mga rated x na pelikula eh tiyak na magkakaroon kami ng rated player. secret na lang kung sino yung mahilig na yun.

* * *

on-going pa rin ang elimination round ng ginagawang in-camp basketball tournament. kumbaga, para lang itong inter-department ng aming company, at baka pagtapos nito ay sisimulan naman ang inter-camp tournament.

nananatili pa rin kaming unbeaten with a record of 6-0. nakalaban na namin last week ang mga dalawa sa pinaka-astigin na team ng bracket namin, umiskor ata ako ng 24 at 15 points sa dalawang larong yon. magagaling din kasi ang mga kakampi ko kaya't balanced attack lagi ang opensa namin. this week ang last game namin sa elimination, na susundan ng semifinals against sa number 2 team ng kabilang bracket kung kami ang magiging number 1 sa bracket namin.


heto ang picture ng team namin. ang mga matitipuno at nagkikisigang mga manlalaro ng oilers. kung meron kayong kursunada eh sabihin nyo lang sakin ang numero sa jersey at ako na ang bahala. isipin nyo na lang na para lang kayong namimili sa loob ng aquarium.

* * *

tanong: ano ang sikreto ko kung paano ako napasama sa 16 player roster ng team sa PBLQ?

sagot: 18 lang ang nagtryout.

basketball tournament 101

one month ago nang magsimula ang in-camp basketball tournament ng company namin dito sa qatar. nasa pilipinas ako noon kaya hindi ako nakasama, pero kasali na ako sa isang team dahil nakabuo na kami ng team bago pa man ako mapauwi. kumbaga nagkaamuyan na rin kami ng betlog laro kahit papano.

walong teams sa bawat bracket at naka-dalawang laro na ang team naming itatago na lang natin sa pangalang OILERs. dahil sa natural at likas na matitikas ang mga kagrupo ko ay 2-0 ang record na dinatnan ko.

sa unang linggo ko dito sa qatar, dalawang laro agad ang naka-schedule sa amin. pareho naming nilampaso ang kalaban. 4-0 na kami. i scored 15 points and 23 points respectively. sayang nga at walang mga naggagandahang mga courtside anchors gaya ng sa pba na nagiinterview sa mga players tuwing end game. pangarap ko pa namang mainterview.

courtside anchor: wow rj! anong ginawa ng team nyo kaya maganda ang pinakita nyong performance sa game na to?

ako: aaah oo! pwedeng bumati?

* * *

ito ang aking uniform. 3 ang favorite number ko pero pinili ko ang number 33. bakit? unang una, in honor of my wife's initials which is CC. at pangalawa, dahil magkakaroon sana kami ng twin, naisip kong bakit hindi ko na lang doblehin ang favorite number kong 3. swerte daw ang 3, mas maswerte kung doble.



and so the number 33 legend was born.

* * *

malamig na dito sa qatar, lalo sa umaga at gabi. kaya naiisip ko rin na talagang pinagpala ang pilipinas pagdating sa klima. tama ang timpla. dito kasi, sobrang init at sobrang lamig. urong na naman ang burat ko dito.

ang hirap tulog maglaro ng basketball sa gabi. dahil lalong lumalamig kapag nahipan ka ng hangin ng pawis. konti pa, magiging ganito na rin ang utong ko.

idol

dahil malapit na naman ang opening ng nba season.

disclaimer: ang ilang nilalaman ng post na to ay kabulastugan lamang at hindi dapat seryosohin. anumang pagkakapareho ng mga ito sa tunay na buhay ay pawang nagkataon lamang. bawal ang sensitive.

aba ginoong dwyane wade
napupuno ka ng highlights
kaming taga-hanga mo'y sumasaiyo
ubod kang pinagpala noong 2006
at tiyak na pagpapalain sa susunod pang years

oh dwyane wade, ang 2006 finals mvp
pakinggan mo kaming humahanga
mapanood ka sana namin ng live balang araw
kami'y nababakla natutuwa kapag ika'y naglalaro.

agoy!

* * *

habang naglalakad kami ni bachoinkchoink sa isang mall, nakakita ako ng dvd ng idol kong si dwyane wade. istorya ito ng buhay niya, kung paano siya lumaki sa drug infested neighborhood sa chicago, kung paano siya muntik nang hindi makapasok sa college school dahil bagsak sa entrance exam, kung paano siya nakilala sa basketball nung college hanggang sa mapadpad sa nba at magchampion nung 2006.

wala lang naikwento ko lang.



naalala ko, first time ko pala itong magkaroon ng original na dvd. parang nagiging panata ko na tuloy na sa tuwing bakasyon ko eh meron akong nabibiling memorabilia. ito naman ang mga nabili ko last year, na nagpapailing na lang sa asawa ko.





kaysa naman gumastos ako sa pambababae di ba?

golden pacman

medyo matagal ko nang nalaro ang fight night round 3 sa psp at nasubukan ko na din pagboksingin si pacman at golden boy. 5’6” featherweight (130 lbs) vs. 5’10” welterweight (147 lbs)? wala lang trip lang. para may challenge naman. lagi na lang kasi ako panalo kapag computer ang kalaban. ang resulta ng boxing match, nanalo ako gamit si pacman sa best of seven series sa score na 4-3.

pero dahil mukhang malapit na sa katotohanan na mangyari ang paglalaban ni pacman at ni golden boy sa totoong buhay, naisipan kong laruin ulit ang fight night round 3 sa aking psp. once and for all, this is it, no holds barred, walang rematch rematch.

kayang saktan ni pacman si dela hoya sa pamamagitan ng mga jab at hook sa tagiliran, kaliwa’t kanan. in and out style. right jab sa mukha, left haymaker sa katawan at hook naman sa kanan sabay ilag pabalik. kaso lang, hindi pwedeng hindi tatamaan si pacman lalo kapag napa-parry ni dela hoya ang mga suntok. babawi ito ng malalakas na hook sa mukha.

umabot ng round 11. basag na basag na ang mukha ni pacman. hingal kabayo na, pero poging pogi at malakas pa ang stamina ni dela hoya. pero kahit sino pwede nang bumagsak kung tatamaan ng matindi-tindi. nang biglang saluhin ng ulo ni pacman ang isang matinding left uppercut na pinakawalan ni dela hoya , tumigil ang laro.



pinutol ng siraulong referree ang laban. hindi na raw kayang ipagpatuloy ni pacman ang boxing sa dami ng pasa at sugat sa mukha. hindi malayong mangyari sa totoong buhay.



poor pacman, rich pacman. 20 million dollars in the bank! kaching kaching!

all hail the king!

David Diaz: "[The cut] didn't bother me, but I thought he had a knife. It's like he was hitting me with a blade. He was so fast that I thought, Freddie was punching me too."

enough said.

congratulations champ!

for more news: www.mannypacquiao.ph

re: kumbinasyon

lalaban na naman si idol manny sa linggo, kalaban si david diaz para sa WBC lightweight crown. gagawa na naman ng history si manny kapag natalo niya si diaz, wala pa kasing asian na nagkaroon ng apat ng world title sa apat na weight divisions.

sayang hindi ko na naman mapapanood ng live ang laban. lumulundag kasi ang puso ko sa saya kapag naaalala ko yung mga napanood kong mga laban nya na live. nandun kasi ang thrill at excitement na hindi mo pa alam ang kahihinatnan ng laban, kaya kapag nanonood ako ng laban, off ang cellphone ko lagi dahil baka may magtext na asungot na spoiler, na ipagyayabang na nanood sya ng laban sa sinehan kaya alam na nya agad ang result.

Marco Antonio Barrera 1

Juan Manuel Marquez 1

Hector Velasquez

Erik Morales 1 & 2 & 3

those were the days. hindi na ko nakapanood ulit ng live dahil sa lagi akong wala sa pilipinas at sa gabi ko na lang napapanood. alam ko na rin ang resulta kapag mapapanood ko na. wala na gaanong excitement. pero ayos na rin, at least nananalo ang manok natin.

pero sa kabila ng tagumpay at yaman ni mang manny ngayon, very humble pa rin siya at very down to earth, masa pa rin siya, hindi gaya ng inaakala ng iba diyan. sa totoo lang, nabubuwisit ako sa mga nagsasabing mayabang siya. subukan nyong ikumpara si manny sa ibang boksingero na kagaya ng status niya nang makita nyong hinahanap nyo. hirap kasi sa atin, minsan hinahatak natin pababa ang tao kapag nakakaangat na. minsan, ang gusto natin eh tayo lang ang magaling. bat hindi na lang natin iappreciate kung ano ang tagumpay nya sa ring sa ngayon. very rare ang mga achievements ni manny ngayon kaya namnamin nyo na habang hindi pa siya natatalo at nagreretire.

at ang iba ay kinukutya pa ang english ni manny, tignan nyo kaya iyong ibang mga boksingero kung nakakapag-english, ni hindi pa nga yata makaintindi at kailangan pa ng interpreter. bilib nga ako sa mga bisaya at kahit kaninong may ibang dialect bukod sa tagalog, mas marami silang alam na salita. eh kung ito kayang mga nangungutya na ito ang pagsalitain ng straight na english, ilaban mo ng inglisan kay manny na ngayon ngayon lang nakatapos ng highschool at galing sa hirap. magagaling kasi kayong mag-english eh. pakyu! pero aaminin ko rin, nakakatawa naman talaga ang erap jokes eh. hehehe.

ayan, obvious tuloy akong fanatic. hehehe.

goodluck mr. manny pacquiao. sa likod mo lang kami nangungulangot sa laban mo. manalo o matalo, naiukit mo na ang legacy mo sa puso ng nakararami. isa ka na sa mga future hall of famer. manalo o matalo, ikaw pa rin ang idol ko pero sana manalo ka talaga kasi sayang naman ang pusta kong 50 riyals sa amo kong kano.

* * *

kinuwento ko kay choinkchoink ko na meron akong kapustahan para sa linggo. natawa lang ako sa reply nya:

choinkchoink: goodnight daddy kong sugarol.

* * *

hango ito sa jackpot round ng constest na ‘sa pula, sa puti’ sa eat bulaga. parang ‘pass the message’ ang theme. yun nga lang, tanong ang ipapabasa at dapat tama ang sagot sa huli.

host: sa darating na linggo sa nevada, las vegas, sa anong weight division maglalaban sila manny pacquiao at david diaz?

at pagkatapos ng ilang bulung-bulungan...

final answer: very very much!

ang labo! hahaha!

run run ardyey run run!

kahapon, bumaba ako ng doha at sumalang na naman sa isang set of medical examination. kinuhanan na naman ako ng dugo sa regal (opposite of siko, korni) at x-ray. first time ko rin kuhanan ng kaunting dugo sa aking right middle finger. ang sakit pala nun, napa-pitlag ako ng kaunti at napa-aray. para kang natibo ng bubog at nahiwa. dugo dugo dugo. minsan, kung ano talaga ang mga pinaka-ayaw mo eh yun ang laging nangyayari. ganun naman talaga dito sa middle east, lahat ng nagtatrabaho kailangang dumaan ulit sa medical kahit tapos na magpasuri sa kanilang pinanggalingang bansa.

natapos ako ng alas-dose, gutum na gutum na ako. muntik na kong mawalan ng gana dahil sa puro mga itik at taga-bangladesh ang mga nakahubad na nakapila sa x-ray. pero matindi pa rin talaga ang appetite ko kaya gusto ko pa rin magtanghalian. nagpahatid ako sa driver sa filipino souq, isa itong shopping center na halos puro pinoy commodities ang makikita at mabibili. kumain ako sa kamayan restaurant. hindi ito katulad ng kamayan sa pilipinas. para lang itong ordinaryong canteen na halos 15 customers lang ang kakasya. ang kinain ko ay bopis na nagkakahalaga ng 20 riyals or 226 pesos (1 qatari riyal = 11.3 pesos). mahal pero okey lang naman, dahil bukod sa masarap eh pang-dalawahan na ang dami ng serving.

* * *

bago makagamit ng gym sa aming kampo, kailangang magparegister ka muna sa clinic at kukunan ka ng blood pressure para malaman kung fit ka nga na magexercise. okay naman ang kinalabasan and everything is normal. kailangan ko na kasing magexercise, feeling ko losyang na ko. mababa na rin ang aking self-confidence. malalambot na ang aking mga maskels, ang dodo ko ay malalaki at malalambot na, parang dodo ng cow.

.

and im a little bit overweight. 5’9” or 5’10” ang aking height, ang weight ko naman ay 175lbs (kapag gutom). at ayon sa aking body mass index, kabilang na ako sa mga class-a obese. or halos nasa border line ng normal at overweight. at para sa isang 25 year old (virgin), hindi ito maganda. dapat habang bata pa ay maging fit na ako, dahil habang tumatanda ay mahihirapan na ako tiyak. pinaghahandaan ko rin kasi ang up and coming basketball tournament, although hindi pa dumarating ang mga basketball rings, kailangan i-buildup ko na ang aking stamina ngayon pa lang. sa laki kasi ng tyan ko eh para akong may extrang bola na nakasabit sa katawan ko kapag tumatakbo sa court. kailangang makabalik sa same old form as soon as possible.

at syempre, paguwi ko ng pilipinas ay magiging daddy na ko. kailangang pag nakita ako ni tabachoinkchoink eh daddylicious pa rin ako at maglalaway pa rin sya sa akin. hek hek hek.

philippine invasion

congratulations to all our filipino boxers! they all won with spectacular knockouts. another personal favorite of mine (besides manny of course) was A.J. 'Bazooka' Banal (17-0-1, 14 KO’s). the following article comes from philboxing.com:

MANILA--WBO bantamweight king Gerry Penalosa mowed down mandatory challenger Ratanachai Sor Vorapin in the eighth round of their scheduled 12-rounder at the Araneta Coliseum moments ago, before calling out Daniel Ponce De Leon for a second fight. Penalosa proved too sharp and precise against Vorapin, using a variety of shots and evading Vorapin's own power punches.

Penalosa proved too sharp and precise against Vorapin, using a variety of shots and evading Vorapin's own power punches.

The writing on the wall became clear when Penalosa caught Vorapin with a barrage in the fourth round that sent the Thai challenger glassy-eyed and barely able to walk back to his corner. In the fifth, Vorapin again found himself in dire straits following another series of Penalosa punches.

Bucking a cut on his forehead due to an accidental clash of heads in the eighth, Penalosa knocked down Vorapin with a nice combination, then followed it up to prompt referee Gino Rodrigues to stop the fight at the 2:31 mark of the round.

In the chief support, Rey "Boom Boom" Bautista returned to his old dangerous self, sending down Mexican Genaro Camargo thrice before stopping him at the 57-second mark of the second round. Referee Bruce McTavish counted out Camargo after another knockdown scored by Bautista in the second.

In a battle of unbeaten prospects, AJ "Bazooka" Banal proved to be the much-better fighter after he annihilated Caril Herrera of Uruguay via technical knockout in the fourth round.

Also making an impressive showing was Ciso "Kid Terrible" Morales, who looked very fast and crisp with his punches in stopping Korea's Yoo Shin Kim in the fifth round.

RP bantam champ Michael Domingo did not waste time with a second-round technical knockout win over Thepnimit Sor Chitpattana.

Bert Batawang of Cebu stopped Indonesia's Heri Amol in the seventh round of their scheduled 10-rounder.

Davao's Jessie Albaracin edged out previously unbeaten John Mark Apolinario via unanimous decision, while Eric Macas of Black Scorpion Stable TKO'd Rene Bucag in the fourth round.